Rak dojke kod muškaraca znatno je ređi nego kod žena, ali mu je tok maligniji, što nipošto ne znači da je neizlečiv ako se rano dijagnostikuje i uspešno hiruški ukloni. Od brzine dijagnoze i zahvata zavisi i prognoza bolesti, način lečenja i životni vek bolesnika.


Oboleli muškarci mugu imati atrofične testise (neki naučnici smatraju da su hormoni testisa odgovorni za pojavu raka) pa se pri mogućoj operaciji u nekim slučajvima odstranjuju i testisi. Nabujalo tkivo muške dojke treba razlikovati od ginekomastije, koja nije rak dojke. Ginekomastija je benigno povećenje tkiva dojke kod muškaraca koje je vidljivo, a može se i rukom napipati. Fizijološki ta je pojava normalna kod novorođenčadi, dečaka u pubertetu i kod nekih starijih muškaraca, dok se patološka ginekomastija javlja kod raznih hormonskih poremećaja, zatim kod oboljenja jetre, ali i uzimanja nekih lekova (dijazepan, metildop, bisulfan, antidepresiva itd), kao i lekova koji ometaju sintezu testosterona (muškog hormona). Postoji i tzv. hormonska ginekomastija, a javlja se zbog poremećaja određenih hormona, tumora testisa, raka bronha i u još nekim slučajevima. I jedna i druga ginemomatija nisu rak, iako prividno kod starijih muškaraca mogu izazvati zbunjenost. U svakom slučaju, treba ustanoviti je li reč o ginekomastiji ili kakvoj drugoj senzaciji.

Ako muškrac, naručito stariji od 50 godina, prilikom tušitanja ili kupanja, na plaži ili u sličnim prilikama, napipa prstima da se nešto zbiva na području bradavice na dojki, bilo da je reč o potkožnom čvoriću ili bilo kakvu drugu promenu, nužno je da se bez obzira postoji li bol ili ne, javi lekaru. Svaki potkožni čvorić u okolini bradavice ne znači i naznaku raka dojke, ali oprez je nužan. U svim sumljivim slučejevima postupak pregleda praktično je isti kao i kod žena, a to, po pravilu, znači rendgenska mamografija (specifično snimanje dojke), kontrolu okolnih limfnih čvorova, zatim analiza krvne slike i alkalne fosfataze, a prema potrebi i scinitigrafiju jetre i kostiju kao i rengen pluća. Tako se, uz eventualnu biopsiju tkiva,  kad patolog daje definitivni nalaz o stanju tkiva, može utvrditi ili odbaciti mogućnost oboljenja od raka. Rano otkrivanje bolesti i pravovremena hiruška intervencija, najčešće su siguran put do izlečenja. Ako se na dojki u blizini bradavice pojavi ranica ili se bradavica počne uvlačiti u tkivo, ako se još ustanovi i povećenje limfnih čvorova, to najčešće može biti predznak uznapredovale bolesti, naručito kada je u porodici već bilo slučajeva raka dojke. Tada su nužne brze dijagnoze i hitna hiruška intervevcija. Metastaziranje raka dojke (prodor u unutrašnjost organizma) kod muškaraca ide brže nego kod žena zato što muškarac ima manje žlezdanog tkiva (dojka je žlezda), a najčešće rak prodire u prsni mišić, kosti i jetru. I takav rak može se u dosta slučajeva, u zavisnosti od snage odbrambenog mehanizma bolesnika i nekim drugim okolnostima, izlečiti hiruškim i medikamentoznim putem, iako je taj postupak tada složeniji nego kod rane dijagnostike i intervencije. Statistike pokazuju da preživljavanje pet i više godina nakon operacije u prvom stadijumu (bez ranice) iznosi 58 posto, a nakon operacije drugog stadijuma (ranica i limfni čvorovi) pet i više godina preživljava 38 posto bolesnika.

Uspeh prevenstveno zavisi o pravovremenoj dijagnozi i zahvatu. Od faktora koji povećava rizik pojave raka dojke kod muškaraca (kao i kod žena), u prvom redu je očekivano produženje života sa sve većim brojem starijeg stanovništva, zatim sve veće izlaganje kancerogenima iz okoline i neki drugi faktori. Na suzbijanje bolesti deluje u prvom redu usvajanje zdravijeg načina života, nova saznanja u istraživanju i tehnologiji intervencije, bolja upućenost stanovništva u samopregled.